ArjoHuntleigh Mobility Gallery

De Mobiliteitswijzer is een analysetool op basis van vijf verschillende mobiliteitsniveaus, in alfabetische volgorde aangeduid met A tot en met E.

De Mobiliteitswijzer™ is een analyse- en communicatietool op basis van verschillende niveaus van functionele mobiliteit: van volledig mobiele en onafhankelijke cliënten tot mensen die volledig bedlegerig zijn, in alfabetische volgorde Albert tot Emma genoemd.

De Mobiliteitswijzer ondersteunt de ontwikkeling van een hogere zorgstandaard, gebaseerd op inzicht in en controle van de vereisten en randvoorwaarden voor dit type zorg en voor het welzijn van zorgverleners. Keuzes met betrekking tot zorg zijn grotendeels gebaseerd op beoordelingen van cliënten en we moeten het feit erkennen dat er niet zoiets als een typische cliënt bestaat. Om de zorg voor onze cliënten te plannen, moeten die keuzes bewust en uitgebalanceerd zijn. Met andere woorden, niet alleen moet de zorg worden afgestemd op het individu, er bestaat ook behoefte aan een bepaalde vorm van standaardisering en classificatie.

De vijf niveaus van mobiliteit vormen de basis van de Mobiliteitswijzer. Mobiliteit stimuleren en uiteindelijk passiviteit respecteren is essentieel vanuit het oogpunt van de kwaliteit van de zorg.

Achtergrondinformatie over de Mobiliteitswijzer
Behandelaars onderkennen het feit dat een uitgebreide functionele analyse van cliënten van essentieel belang is voor het optimaliseren van hun fysieke en cognitieve functioneren en levenskwaliteit (Hawes, et al., 1997) en er zijn studies die dat empirisch ondersteunen.

De introductie van het Beoordelingsinstrument voor cliënten (RAI) heeft de resultaten voor cliënten significant verbeterd op vier essentiële terreinen: ADL-functie, cognitieve functie, urinaire continentie en sociale betrokkenheid (Phillips, et al.,1996).

Er werd ook een potentiële verbetering van het functioneren van cliënten geconstateerd. De ontwikkeling van de ArjoHuntleigh Mobiliteitswijzer is deels gebaseerd op deze RAI (Knibbe, et al., 1998), die later werd gevalideerd en opgenomen in ISO/TR 12296:2012.